Die trend signaleren de hulporganisaties Article 18, Open Doors, Christian Solidarity Worldwide en Middle East Concern in hun gezamenlijke jaarverslag ‘Faceless Victims’ over schendingen van de godsdienstvrijheid in Iran. Van steeds meer gearresteerde christenen in Iran blijven namen en gezichten onbekend, uit angst dat publicatie hun benarde situatie kan verergeren. 

“Ondanks dat in 2023 een vergelijkbaar aantal christenen werd gearresteerd als in voorgaande jaren, konden er minder namen en gezichten worden gepubliceerd. In 2023 zijn 166 arrestaties gedocumenteerd, iets meer dan in 2022 (134)”, zo staat in het rapport. Arrestaties kwamen in golven in 2023, met “slechts een handvol gemeld vóór juni, daarna meer dan honderd in de drie maanden erna, vóór een verdere golf van arrestaties met Kerst”.  

Van de gearresteerden “stemden zeer weinigen ermee in om hun zaak bekend te maken. Dat leidde tot een toenemend aantal anonieme slachtoffers”, aldus de samenstellers van het Iranrapport. “Tegen het einde van 2023 hadden ten minste zeventien van de christenen die in de zomer waren gearresteerd, gevangenisstraffen gekregen van drie maanden tot vijf jaar, of niet-vrijheidsbenemende straffen zoals boetes, geseling en in één geval de taakstraf van het delven van graven”, staat in het rapport.  

Bijbelverspreiding
Een andere trend in 2023 was de jacht van Iran op Bijbeldistributeurs. “Meer dan een derde van de arrestaties was gericht op personen die in het bezit waren van meerdere exemplaren” van de Bijbel. Afgelopen jaar kregen ten minste negen christenen gratie. Zij kwamen op vrije voeten, hoewel de meesten hun straf er bijna op hadden zitten.  

Het rapport sluit af met aanbevelingen voor Iran en de internationale gemeenschap. Zo wordt Iran opgeroepen vrijheid van religie en levensovertuiging voor elke burger inclusief bekeerlingen te garanderen, om “onmiddellijk en onvoorwaardelijk” alle christenen “die worden vastgehouden op beschuldiging van hun geloof en religieuze activiteiten” vrij te laten. Ook zou Teheran moeten toestaan dat Farsisprekende christenen God vrijelijk in hun moedertaal kunnen aanbidden, zonder bang te hoeven zijn voor arrestatie en vervolging. 

Dit artikel is overgenomen van de website van Open Doors.